مقالات

عصاره‌های جفت قرن‌هاست که در طب سنتی در بسیاری از فرهنگ‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در طب سنتی چینی و کامپوی ژاپنی، جفت به دلیل توانایی‌اش در کاهش خستگی، بهبود بهبودی و افزایش نشاط، ارزشمند بوده است. این امر ناشی از این باور است که جفت دارای خواص احیاکننده و حفظ حیات است. در دوران مدرن، استفاده درمانی از جفت با "بافت درمانی" فیلاتوف در اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد و منجر به توسعه تکنیک‌های مختلف استخراج از جفت‌های انسان و حیوان شد. امروزه، انواع عصاره‌های جفت با استفاده از جفت‌های انسان و دام تولید شده است. عصاره‌های جفتی که.....

جفت انسان، یک اندام جنینی-مادری گذرا و ضروری، به دلیل اجزای زیست‌فعال پیچیده و خواص دارویی متنوع، یک عامل زیست‌درمانی امیدوارکننده است. از نظر بیولوژیکی، این اندام فعال متابولیکی حاوی آنزیم‌ها، پپتیدها، پلی‌نوکلئوتیدها، سیتوکین‌ها، فاکتورهای رشد، ویتامین‌ها و عناصر کمیاب است که پتانسیل درمانی آن را پشتیبانی می‌کنند. عصاره جفت انسان فراتر از خواص فیزیولوژیکی خود، توجه قابل توجهی را در تشخیص زودهنگام و درمان نوآورانه به خود جلب کرده است. مطالعات متعددی خواص ضد التهابی، ضد میکروبی، ضد توموری، آنتی‌اکسیدانی، ضد آپوپتوز، مسکن، تعدیل‌کننده سیستم ایمنی و جوان‌کننده پوست عصاره جفت جنین انسانی را نشان می‌دهند که اغلب از.....

چسبندگی تاندون به بافت‌های اطراف، شایع‌ترین عارضه گزارش شده پس از ترمیم تاندون است. تا به امروز، هنوز راه‌حل‌های مؤثری برای جلوگیری از آسیب تاندون وجود ندارد. مواد و روش‌ها. در مجموع ۸۹ بیمار مبتلا به آسیب تاندون فلکسور در ناحیه II مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران بر اساس درمان‌های مختلف تاندون اعمال شده به یک گروه کنترل، یک گروه پلی-دی‌ال-لاکتیک اسید (PDLLA) و یک گروه آمنیون تقسیم شدند. گروه کنترل تحت درمان‌های دیگری قرار نگرفت. PDLLA و غشاهای بیوآمنیوتیک به ترتیب برای پیچیدن انتهای شکسته در گروه‌های PDLLA و غشای آمنیون استفاده شدند. بیماران در ۱، ۲، ۳، ۶.....

بهبود زخم در جراحی دهان تحت تأثیر شرایط سیستمیک (پیری، دیابت) و عادات (سیگار کشیدن، الکلیسم) قرار می‌گیرد که می‌تواند مانع از ظرفیت طبیعی ترمیم مخاط دهان شود. غشای آمنیوتیک انسان، که مدت‌هاست به دلیل خواص ترمیم زخم شناخته شده است، به عنوان یک ماده زیستی ارزشمند در دندانپزشکی ترمیمی مورد توجه قرار گرفته است. ترکیب بیولوژیکی آن - شامل سلول‌های بنیادی اپیتلیال و مزانشیمی، کلاژن، فاکتورهای رشد، سیتوکین‌ها و پروتئین‌هایی با خواص ضد التهابی و ضد میکروبی - از اثرات ضد التهابی، رگ‌زایی، تعدیل سیستم ایمنی و پیش اپیتلیالیزاسیون پشتیبانی می‌کند. این عناصر به صورت هم افزایی برای افزایش.....

در این فصل، دانش فعلی در مورد فرآیند فیزیولوژیکی بهبود زخم، فرآیندی بسیار هماهنگ که در زخم‌های مزمن مختل می‌شود، را بررسی می‌کنیم. در بیشتر زخم‌های مزمن، فرآیند بهبود در مرحله التهابی یا تکثیری گیر می‌کند. این امر به ویژه در زخم‌های بزرگ و حجیم با از دست دادن بافت قابل توجه مشهود است. چنین زخم‌هایی در فرآیند التهاب یا تکثیر پیر می‌شوند و توانایی اپیتلیالیزاسیون را از دست می‌دهند. به طور کلی، زخم‌های مزمن به درمان‌های فعلی پاسخ نمی‌دهند. بنابراین، به مداخلات ویژه نیاز دارند. غشای آمنیوتیک: در طول دو دهه گذشته، پانسمان‌ها و دستگاه‌های زخم فراوانی در دسترس.....